مىگويند : « اى بابا ، كى مىشود « سلمان » يا فلان يا فلان ؟ » ، طفره از زحمت كشيدن است ، يعنى آنها غير از اين مردم بودند و از قديم مواصلتى با « خدا » و قرابتى با « اولياى » خدا داشتند ؛ « نعوذ بالله العظيم » . خدا فرموده [ است ] : « عبدى اطعنى تكن مثلى او مثلى » ، كه « العبودية جوهرة كمنها الربوبية » ، اختصاص به احدى ندارد ، جز « بعبد سواء كان قرشيّا او حبشيا قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ » « 1 » . بايد آنى و زمانى فارغ ننشيند [ و ] زبان حالش اين باشد : دست از طلب ندارم ، تا كام من برآيد * يا جان رسد به جانان ، يا جان زِ تَن برآيد كه اگر در حال « طلب » بميرد ، « مات شهيدا و انا ديته » فرموده [ است ] . خلاصه ، زيست هادى در اين دار فانى ، جز محض تكميل عباد تصوّر ندارد ، بلكه از زمان « آدم » الى « جناب الخاتم » ، و زماننا هذا و انقراض العالم ، بعثت « انبيا » و نصب « اوصيا » ، براى ياد آوردن خلق از اخذ « ميثاق حق » بوده است و خواهد بود كه « حجّت » تمام شود كه به ياد ما بياورند « معاهده با حق » را ، كه : « أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ « 2 » وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ . . . أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى « 3 » » ؛ بلكه از « انبياء » و « رسل » و « اوصياء » گرام ، « 4 » عهد و ميثاق گرفته است براى « تبليغ » و « يادآورى » كه بگويند و برسانند به خلق ، چون فراموش نموده‌اند ، حال محض لطف حكام عالىمقام ، با فرامين لازم الاذعان فرستاديم كه عهد قديم را مجدّد نمايند ؛ كه : [ بيت ] پيش ما رسم شكستن نبود عهد وفا را * اللّه ، اللّه ، تو فراموش مكن صحبت ما را با « انبيا » همان عهد را ببنديد كه بيعت اجمالى تفصيلى و ميثاق اضطرارى اختيارى گردد و به بيعت « نبويّه » اخذ تكاليف ظاهر عامه نمايند ، كه يكى از اين تكاليف ، قبول بيعت « ولويّه علويّه » و اخذ تكاليف « باطنه خاصيه » است ؛ و قابل

--> ( 1 ) . سورهء زمر - آيه 53 . ( 2 ) . سورهء يس - آيه 60 . ( 3 ) . سورهء اعراف - آيه 172 . اصل آيه چنين است : « وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى » . ( 4 ) . در اصل : كرام